Jak działa nasze kolano? Głębsze spojrzenie na budowę stawu kolanowego

Jak działa nasze kolano? Głębsze spojrzenie na budowę stawu kolanowego

Jak działa nasze kolano? Głębsze spojrzenie na budowę stawu kolanowego

Materiał partnera

Kolano to wbrew pozorom bardzo złożona struktura. Dzięki skomplikowanej budowie staw kolanowy umożliwia wiele codziennych ruchów, takich jak chodzenie, bieganie, kucanie czy siadanie. Poznaj anatomię kolana i dowiedz się, za jakie ruchy odpowiadają poszczególne jego części. Sprawdź, jak zadbać o stawy, by cieszyć się ich dobrą kondycją na dłużej.

Reklama

Budowa stawu kolanowego

Staw kolanowy to największy staw ciała ludzkiego, który łączy kość udową z kością piszczelową. Integralną jego częścią jest także rzepka, będąca największą trzeszczką w organizmie. Jest to zmodyfikowany staw typu zawiasowego [1]. Budowa kolana jest złożona – staw tworzą liczne struktury, odpowiadające za jego ruchomość i stabilność.

Kości tworzące staw kolanowy

Kształt struktur kostnych jest istotny w kontekście mechaniki tego stawu. Główkę stawową tworzą kłykcie kości udowej, a panewkę – kłykcie kości piszczelowej. Powierzchnie stawowe kłykci kości udowej są nieregularne w płaszczyźnie strzałkowej, część przednia jest bardziej płaska niż wypukła część tylna. Ta różnica w promieniu krzywizny powoduje, że powierzchnia styku kości udowej i piszczelowej jest większa w pozycji stojącej, niż np. przy siedzeniu, gdy kolana są zgięte. Zmienność kontaktu jest niezbędna do wykonywania drugiego rodzaju ruchów w stawie – obrotu do wewnątrz i na zewnątrz [1].

Ruch i rola łąkotek

Staw kolanowy umożliwia przede wszystkim ruchy zginania i prostowania. Przy zgiętym kolanie możliwe jest wykonywanie obrotu do wewnątrz i na zewnątrz. Ta okoliczność wynika z faktu, że przy zgiętym kolanie mała powierzchnia silnie wypukłych części tylnych kłykci kości udowej może z łatwością ślizgać się po płaskich powierzchniach kłykci kości piszczelowej.

Między powierzchniami stawowymi główki i panewki leżą dwie łąkotki stawowe – boczna i przyśrodkowa. Zbudowane są z chrząstki włóknistej i pomagają w dopasowaniu się powierzchni stawowych. Łąkotka przyśrodkowa jest większa i ma kształt szerokiego sierpa, zaś łąkotka boczna jest bardziej zaokrąglona, zbliżona kształtem do podkowy. Te elastyczne struktury dostosowują się do zmiennych warunków w stawie, przemieszczając się. Łąkotki dzielą staw kolanowy na dwa piętra: w górnym odbywają się głównie ruchy zginania i prostowania, w dolnym natomiast – ruchy obrotowe [1].

Stabilizatory – więzadła kolana

Stabilność stawu kolanowego wymaga integracji kompleksowego zestawu struktur anatomicznych. Najważniejszymi pasmami utrzymującymi integralność stawu są więzadła.

Więzadła wewnętrzne to przede wszystkim więzadła krzyżowe, stanowiące pozostałość przegrody pionowej stawu [1]:

  • więzadło krzyżowe przednie biegnie od kłykcia bocznego kości udowej do pola międzykłykciowego przedniego kości piszczelowej;
  • więzadło krzyżowe tylne biegnie od kłykcia przyśrodkowego kości udowej do pola międzykłykciowego tylnego.

Więzadła te silnie przytrzymują kości we wszystkich pozycjach, a częściowo napinając się, hamują nadmierne ruchy, zwłaszcza ruchy prostowania. Torebkę stawową, która przyczepia się do kości udowej i piszczelowej, wzmacniają więzadła zewnętrzne. Należą do nich przede wszystkim więzadła poboczne: piszczelowe i strzałkowe. Gdy kolano jest zgięte, więzadła poboczne nie są napięte i pozwalają na ruchy obrotowe. Ścianę tylną torebki wzmacnia ponadto więzadło podkolanowe skośne i łukowate.

Mięśnie działające na staw kolanowy

Drugorzędowymi stabilizatorami kolana są mięśnie otaczające staw, mięśnie biodra oraz brzuchaty łydki.

Przód kolana tworzą mięśnie czworogłowe uda, które prostują staw, tył – mięśnie grupy kulszowo-goleniowej, brzuchaty łydki i podeszwowy, odpowiedzialne za zginanie i stabilizację. Przyśrodkowo kolano wspiera mięsień krawiecki i smukły, a bocznie – pasmo biodrowo-piszczelowe i mięsień podkolanowy, które dodatkowo umożliwiają ruchy rotacyjne i stabilizują staw podczas ruchu [2].

Unerwienie i unaczynienie kolana

Kolano jest unerwione przez gałęzie nerwów [2]:

  • zasłonowego,
  • udowego,
  • piszczelowego,
  • strzałkowego wspólnego.

Krew do kolana doprowadzają liczne tętnice – gałęzie stawowe udowej i podkolanowej, tętnice okalające strzałkę i gałęzie wsteczne przedniej piszczelowej [2].

Jak wzmocnić staw kolanowy?

Aby wzmocnić staw kolanowy, warto zadbać o prawidłową masę ciała, zbilansowaną dietę oraz zdrową dawkę codziennego ruchu.

Dieta wspierająca stawy

Dieta powinna być bogata w warzywa i owoce, pełnoziarniste produkty zbożowe, ryby, chudy drób, nasiona strączkowe, orzechy i pestki, a jednocześnie ograniczać nasycone tłuszcze, tłuszcze trans, cukry i przetworzoną żywność [3].

Sięgaj po produkty bogate m.in. w wapń, który jest potrzebny do utrzymania zdrowych kości i witaminę D – która pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni. Dodatkowo można sięgnąć po suplementy diety, które uzupełniają codzienny jadłospis. W takich preparatach najczęściej znajduje się [4]:

  • kolagen (składnik m.in. preparatu 4Flex) – podstawowy budulec kości, ścięgien, więzadeł i chrząstki;
  • siarczan chondroityny – będący naturalnym składnikiem chrząstki stawowej;
  • glukozamina, biorąca udział w syntezie substancji budujących chrząstkę.

Aktywność fizyczna

Odpowiednio dobrany zestaw ćwiczeń pozwoli na wzmocnienie mięśni otaczających staw. Warto wykonywać ćwiczenia wzmacniające w odciążeniu z oporem (np. z wykorzystaniem taśm lub w wodzie). Pomocna może być też jazda na rowerze stacjonarnym. Stretching sprzyja rozluźnieniu mięśni i zwiększeniu zakresu ruchów w stawie. Ćwiczenia aerobowe natomiast, np. chodzenie czy pływanie, przyczyniają się do poprawy ukrwienia stawu oraz wpływają na wytrzymałość mięśni i koordynację [5].

Artykuł na zlecenie marki 4flex

Źródła
[1] Sokołowska-Pituchowa J., Anatomia człowieka, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, s. 167-171
[2] Abulhasan, J. F., & Grey, M. J. (2017). Anatomy and Physiology of Knee Stability. Journal of Functional Morphology and Kinesiology, 2(4), 34. https://doi.org/10.3390/jfmk2040034
[3] Wnęk D., Dieta w chorobie zwyrodnieniowej stawów – czy można odbudować chrząstkę stawową?, Medycyna Praktyczna: https://www.mp.pl/pacjent/dieta/diety/diety_w_chorobach/320581,dieta-w-chorobie-zwyrodnieniowej-stawow-czy-mozna-odbudowac-chrzastke-stawowa [Dostęp online: 29.10.2025]
[4] Stępień K., Suplementy diety w ortopedii, Medycyna Praktyczna: https://www.mp.pl/pacjent/dieta/zasady/298701,suplementy-diety-w-ortopedii [Dostęp online: 29.10.2025]
[5] Zimmermann-Górska I., Dytz-Świtek D., Jakie ćwiczenia fizyczne pomagają w leczeniu choroby zwyrodnieniowej stawów kończyn dolnych?,  Medycyna Praktyczna: https://www.mp.pl/pacjent/reumatologia/rehabilitacja/94596,jakie-cwiczenia-fizyczne-pomagaja-w-leczeniu-choroby-zwyrodnieniowej-stawow-konczyn-dolnych  [Dostęp online: 29.10.2025]

Reklama
Reklama